فصل دوم

کوروش گفت:«شما آن كسي هستيد که دنيا را طوری مي‌آفرينيد كه ديگري آن باشد كه شما مي‌خواهيد؛ پس ديگري جهنم است، و به قول ژان‌پل سارتر"درك ديگري جهنم است". فرايند درك چگونه انجام مي‌شود؟ درك كردن بودش چگونه امكان‌پذير است؟ شما چگونه فهميديد که مثلاً هنرمند، صادق، و مهربان هستید؟ راه ادراك از کجا مي‌گذرد؟ ادراك فقط از يك چيز پديد مي‌آيد، و آن فرافكني است. جهان شما پر شده از جنگ و بيداد. وقتي به دنيا نگاه مي‌كنيد و آنها را مي‌بينيد، همان بازتاب درون شماست.

استاد كوروش سليمي پس از صحبت دربارۀ انسان به عنوان كوچك‌ترين بخش آگاه كائناتي شامل بخش فيزيكي، بخش اثيري، عواطف، بخش ذهني، خودآگاه و ناخودآگاه، به شرح چگونگي موجوديت يافتن انسان از روح انساني پرداخت:«درنتيجۀ روح الهي بود كه «من» موجوديت يافت و روح الهي در آن جاري شد، اما «من» داراي استقلال و فرديت است. به عنوان يك موجود رشد يافته، با رشد فردي و روح شخصي پديد آمده است. ايراندخت، ذرات خداوندي به شكل تو و ميلياردها انسان درآمده و بر روي زمين تجسد يافته است.

فصل سي و دوم

استاد كوروش سليمي دربارۀ هدف دورۀ تماميت توضيح داد:« يك: عبور از نفرت، هرگونه نفرتي، از همسر، از حكومت، از مار، از سوسك و غیره. سدونا روي حال شما كار مي‌كند تا از حال نفرت رها شويد؛ مثل حمام رفتن. اما تماميت، تكليف همه چيز را براي هميشه براي شما روشن مي‌كند. شما ممكن است نفرت و بدي را تجربه كنيد، اما ديگر از كسي و چيزي نفرت نخواهيد داشت. دو: صلح درون، كه نتيجۀ آن در بيرون نيز صلح با زندگي و انسان‌هاست. شما در تماميت از دو مقوله آگاه می شوید. اول اینکه ارادۀ خداوند دربارۀ شما چيست، و دوم اینکه آرزوي خداوند و تمايل او دربارۀ شما چيست.

کوروش گفت:«ايراندخت اگر مي‌خواهي «بودش» جديدي داشته باشي و از هم‌اكنون دست به عمل بزني، بايد آن نظام معاني ـ تعاريف گذشته را رها كني و در مواجهه با عمل‌ها و عكس‌العمل‌ها، از تکرار گذشته بپرهیزی و خودت دست به عمل بزني. آن وقت پاسخي كه تو به «سيلي» مي‌دهي با در نظر گرفتن بودش جديد خودت است. آن سيلي، شرايط جديدي براي تو فراهم شده و تو بايد با بودش جديد خود در سطح آگاهي خودت با ايده‌هايی بيشتر دست به عمل بزني.

کوروش گفت:«ايراندخت، در مسير زندگي فضاهايي تحت عنوان اجبار و اختيار داريم. اجبار، فضاي دايرۀ خالي از امكان است. اختيار، فضاي پر از امكانات است كه فضاي انجام دادن تو را باز مي‌كند.

دايرۀ امكان به دايرۀ انتخاب يا دايرۀ گزينش تبديل مي‌شود تا آنچه تو انتخاب مي‌كني و در پذيرش آن هستي، وارد دايرۀ امكان تو شود.

استاد كوروش سليمي پشت به تخته سفيد ايستاده و بر روي تخته، نوشته بود دورۀ تماميت، سفر بدون بازگشت. به این ترتیب او درس تماميت را آغاز كرد:«همۀ فضاي هستي‌شناسي روي «بودش» در فضاي «بودن» و «داشته‌ها»ست. تكنيك آفرينش شما را به شناخت از «بودش» رساند، و دورۀ پيشرفتۀ آن به شما نشان داد كه بودش‌هاي ما چگونه شكل گرفتند و چه تبعاتي داشته‌اند و در آن دوره «بودش» جديدي براي خود خلق كرديم.»

جناب كوروش سليمي در آخرين دقايق دورۀ «برفراز زندگي» گفت:«تمامی خواسته‌ها و نگراني‌هاي شما فقط و فقط وقتي معني دارند كه مي‌خواهيد وجود داشته باشيد. چون اگر وجود نداشته باشيد، اصلاً نگراني و اضطراب از دست دادن فرزند، همسر، خانه‌ و سایر چیزها معني ندارد. مگر آن‌كه بخواهيد جاودانه شويد و به عنوان يك درك‌كننده به زندگي ادامه دهيد. اگر درك‌كننده «من» نباشد، نام «من» به شر يا به نيكي برده نشود، چه فرقي مي‌كند؟ اگر من ديگر نخواهم وجود داشته باشم؟